Malta & Gozo - cz. 5 || Teil 5 (12.2017)

Witajcie! Jeśli interesuje Was, jak wyglądał mój czwarty dzień na Malcie i Gozo, to chętnie Wam go opiszę. Pozostałe relacje można znaleźć tutaj: część 1część 2część 3, część 4. Po śniadaniu w hotelu w poniedziałek 18 grudnia wybrałam się na całodniową wycieczkę po stolicy Malty - Valletcie. Valletta jest najstarszym miastem w Europie i została nazwana na cześć Jean Parisot de La Valette, czterdziestego dziewiątego wielkiego mistrza zakonu joannitów, który położył kamień węgielny w marcu 1566 roku. Miasto ma obecnie tylko około 6000 mieszkańców - bardzo małą liczbę jak na europejską stolicę. Wielu mieszkańców opuściło miasto podczas II wojny światowej. W 2018 r. Valletta będzie Europejską Stolicą Kultury.

Hallo! Wenn es euch interessiert, wie mein vierter Tag auf Malta und Gozo aussah, beschreibe ich ihn euch sehr gerne. Meine Beiträge dazu findet ihr hier: Teil 1Teil 2Teil 3Teil 4. Nach einem guten Frühstück im Hotel habe ich am Montag, den 18. Dezember eine Tagestour durch die Hauptstadt von Malta bzw. Valletta gemacht. Valletta ist die älteste, auf dem Reißbrett geplante Stadt Europas und wurde nach dem Johanniter-Großmeister Jean Parisot de Valette benannt, der im März 1566 den Grundstein legte. Die Stadt hat heutzutage nur ca. 6.000 Einwohner – eine sehr geringe Zahl für eine europäische Hauptstadt. Viele Einwohner verließen die Stadt im Zweiten Weltkrieg. Im Jahr 2018 wird Valletta Europäische Kulturhauptstadt sein.



W mieście nadal znajdują się ogniste czerwone budki telefoniczne i skrzynki pocztowe, które tak samo jak ruch lewostronny są pozostałościami z brytyjskich czasów kolonialnych. Naszą podróż rozpoczęliśmy od wizyty w klasztorze i głównym kościele Zakonu Maltańskiego. Ko-katedrę św. Jana Chrzciciela zbudowano w latach 1573-77 pod kierunkiem Wielkiego Mistrza Jeana de la Cassiere. Już przy wejściu można było podziwiać inicjały Fra Nicolasa Cotonera i jego brata Rafaela Cotonera jako rzeźby z kamienia w złotym kolorze. 400 grobowych płyt, które doskonale wpasowują się w podłoże, również wywarły na mnie ogromne wrażenie. Kościół jest bogato zdobiony obrazami, rzeźbami i gobelinami znanych artystów, takich jak Caravaggio i Mattia Preti. Ma osiem kaplic poświęconych różnym "częściom" Zakonu św. Jana. Byłam w Watykanie i we Florencji, ale nigdy nie widziałam czegoś tak pięknego jak ta katedra i polecam ją każdemu z was! Oratorium zawiera dwa ważne obrazy Caravaggia: "Ścięcie Jana Chrzciciela" i "Św. Hieronima". Mój przewodnik powiedział mi, że Caravaggio chciał mieć obywatelstwo Malty, dlatego też miał namalować coś pięknego dla katedry. Wykonywał już wiele dzieł sztuki do tej katedry, ale nigdy nie podpisał swoich prac, ponieważ nie chciał malować kardynałów i tym podobnych rzeczy. Tym razem mógł wybrać to, co chciał namalować. Dlatego zdecydował się na obraz "Ścięcie Jana Chrzciciela" z krwawą plamą i tak dalej... i to było jedyne dzieło sztuki w katedrze, które podpisał.

In der Stadt stehen noch feuerrote Telefonzellen und Briefkasten, die wie der Linksverkehr ein Relikt aus britischen Kolonialzeiten sind. Unsere Tour haben wir in der Konvents- und Hauptkirche des Malteseordens begonnen. Die St. John's Co-Cathedral wurde in den Jahren 1573-77 unter Großmeister Jean de la Cassiere errichtet. Schon am Eingang konnte man dort Initialen von Fra' Nicolas Cotoner und seinem Bruder Raphael Cotoner als Meiselungen aus Stein in der goldenen Farbe bestaunen. Bewunderlich sind auch die 400 Grabplatten, die in den Boden ganz genau einpassen. Die Kirche ist reich mit Gemälden, Skulpturen und Wandteppichen berühmter Künstler wie Caravaggio und Mattia Preti geschmückt. Die Kirche hat acht Kapellen, die den unterschiedlichen „Zungen“ des Ordens von St. John gewidmet sind. Ich war im Vatikan und in Florenz, aber sowas schönes wie diese Cathedrale habe ich noch nie gesehen und empfehle es jedem von euch! Im Oratorium befinden sich zwei bedeutende Gemälde von Caravaggio: „Die Enthauptung Johannes des Täufers“ und „Der Heilige Hieronymus“. Mein Reiseführer hat mir erzählt, dass Caravaggio die maltesische Staatsangehörigkeit haben wollte und dafür sollte er etwas Schönes für die Kathedrale malen. Er hat schon viel für die Kirche gemacht, aber niemals seine Kunstwerke signiert, weil er nicht so gerne Kardinäle und solche Sachen malen wollte. Dieses Mal konnte er sich aber aussuchen, was er malen möchte. Deswegen hat er sich für ein solches Gemälde "Die Enthauptung Johannes des Täufers" mit einem Blutfleck und so weiter entschieden und es war das einzige Kunstwerk von ihm in der Kathedrale, das er signiert hat.












































Z katedry udaliśmy się na pokaz 5D, który ukazuje historię wysp maltańskich. Można go nawet oglądać po niemiecku i po polsku. To było wspaniałe doświadczenie! Można nie tylko oglądać film w 3D, ale także poczuć to na własnej skórze. Wąż łaskotał nasze nogi, podczas bombardowania poruszały się fotele, a na naszych twarzach mogliśmy poczuć wodę i powiew wiatru.

Aus der Kathedrale sind wir zum Malta 5D Show gegangen, die auf unterhaltsame Weise einen interessanten Überblick zur Geschichte der Maltesischen Inseln gibt. Den Film kann man sogar auf Deutsch und auf Polnisch anschauen. Es war ein tolles Erlebnis! Man konnte nicht nur 3D sehen, sondern es auch spüren. Eine Schlange kitzelte uns an den Beinen, bei der Bombardierung haben sich die Stühle bewegt und auf unseren Gesichtern spürten wir Wasser und den Hauch.





W drodze powrotnej zajrzeliśmy do kościoła św. Andrzeja.

Auf dem Rückweg haben wir uns kurz die St. Andrews Scots Church angeschaut.












































Potem poszliśmy na lekki lunch w kawiarni Caffe Cordina w Valletcie przy ulicy Republiki. Napiłam się kawy i spróbowałem typowego maltańskiego "arancini" (chrupiące kulki ryżowe) - jednego z mięsem i jednego ze szpinakiem i serem mozzarella.

Dann sind wir zu einem leichten Mittagessen in Vallettas traditionsreiches Caffe Cordina bei der Republikstraße gegangen. Dort haben wir einen Kaffee getrunken und ich habe die typischen maltesischen "Arancini" (knusprige Reisbällchen) probiert - eins mit Fleisch und eine mit Spinat und Mozzarella-Käse.















Nasz następny przystanek był w Pałacu Wielkiego Mistrza. Jedyny Pałac joannitów i oficjalna rezydencja Wielkiego Mistrza Zakonu Maltańskiego. Pałac był jednym z pierwszych budynków wzniesionych w Valletcie i  do roku 2015 mieścił parlament maltański (nowy parlament zaprojektowany przez Renzo Piano). Sala balowa sprawiła na mnie takie wrażenie, że nie mogłam powiedzieć ani słowa! Można podziwiać tam także ogromną kolekcję tkanin gobelinowych, które zostały ręcznie wykonane .

Unser nächster Stop war im Großmeisterpalast. Einst Palast der Johanniterritter und offizieller Sitz des Großmeisters des Malteserordens. Der Palast war eines der ersten in Valletta errichteten Gebäude und beherbergte bis 2015 (Eröffnung des von Renzo Piano entworfenen, neuen Parlaments) das maltesische Parlament. Der Ballsaal war so beeindruckt, dass ich kein Wort rausbekommen konnte! Außerdem befindet sich dort eine bedeutende Sammlung von Gobelin-Wandteppichen, die alle eigenhändig gemacht wurden.
















Potem obejrzeliśmy kolekcję broni i armat. Obejmuje ona zbroje, ostrza i broń palną ze wszystkich europejskich zbrojowni z różnych okresów, a także szereg głównie tureckich broni łupów i kilka innych ciekawych elementów.

Danach haben wir uns auch die ganze Waffensammlung und Kanonen angeschaut, die einen tollen Eindruck hinterließen. Die Sammlung umfaßt Rüstungen und Feuerwaffen aus allen europäischen Waffenschmieden der verschiedenen Perioden daneben auch etliche, vornehmlich türkische Beutewaffen und einige kuriose Stücke.




























Następnie czekał nas krótki spacer do Valletta Waterfront z windą Upper Barrakka Gardens. Górne ogrody Barrakka są publicznym parkiem w Valletcie, położonym w najwyższym punkcie fortyfikacji na St Peter i St Paul Bastion i szczycącym się wspaniałymi widokami na port Grand Harbour, trzy klasyczne miasta Vittorosia, Senglea i Cospicua, miejscowość Floriana, a także Fort St. Angelo i Waterfront Valletta, gdzie znajduje się wiele statków wycieczkowych.

Dann erwartete uns ein kleiner Spaziergang zur Valletta Waterfront mit dem Upper Barrakka Gardens Aufzug. Die Upper Barrakka Gardens sind eine öffentliche Parkanlage in Valletta, befinden sich am höchsten Punkt der Stadtbefestigung auf der St. Peter and St. Paul Bastion und bieten einen hervorragenden Ausblick auf den Grand Harbour, auf die drei klassischen Städte Vittorosia, Senglea und Cospicua, auf den Vorort Floriana sowie auf die große Werft, das Fort St. Angelo und zur Valletta Waterfront, wo viele Kreuzfahrtschiffe anlegen.
















Na dole wsiedliśmy na typową drewnianą maltańską łódź Dghajsa i popłynęliśmy nią do Vittoriosa przez imponujący duży port Valletty, Grand Harbour. Myślę, że to było moje najpiękniejsze przeżycie w Valletcie!

Direkt von unten sind wir nach Vittoriosa durch Vallettas imposanten Großhafen, den Grand Harbour, an Bord einer Dghajsa (typisch maltesisches Holzboot) gefahren. Ich glaube, dass es mein schönstes Erlebnis in Valletta war!






















Vittoriosa, w języku maltańskim "Birgu", tworzy z dwoma małymi miasteczkami Cospicua i Senglea "Trzy miasta", zwane także "Okręgami Cottonera". Tutaj mieszkali Rycerze św. Jana aż do budowy Valletty. Termin "Trzy miasta" powstał podczas francuskiej okupacji Malty, kiedy Napoleon kazał podzielić wyspę na jednostki administracyjne. Vittoriosa / Birgu jest nadal bogate w historię pomimo masowych zniszczeń podczas II wojny światowej. Nazwa Birgu pochodzi od śródziemnomorskiego terminu "Borgo", co oznacza nadmorską wioskę chronioną przez fort lub zamek. Nazwa "Vittoriosa" została nadana Birgu z okazji zwycięstwa Rycerzy Maltańskich nad Turkami podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku.

Vittoriosa, auf Maltesisch „Birgu“, bildet mit den beiden kleinen Städten Cospicua und Senglea die „Three Cities“, auch „Cottonera District“ genannt. Hier wohnten die Johanniterritter bis zur Erbauung Vallettas. Die Bezeichnung „Three Cities“ entstand während der französischen Besetzung Maltas, als Napoleon die Insel in Verwaltungseinheiten aufteilen ließ. Vittoriosa/Birgu ist trotz massiver Zerstörung im Zeiten Weltkrieg immer noch reich an Geschichte. Der Name Birgu ist von dem mediterranen Begriff „Borgo“ abgeleitet, der ein Küstendorf bezeichnet, welches von einem Fort oder Schloss geschützt wird. Den Namen „Vittoriosa“ – „die Siegreiche“ - erhielt Birgu anlässlich des Sieges der Malteserritter über die Osmanen während der Großen Belagerung (The Great Siege) im Jahr 1565.




























































Tam jedliśmy w restauracji Don Berto i podziwialiśmy wspaniały widok na cały port o zachodzie słońca.

Dort haben wir im Restaurant Don Berto gegessen und hatten einen tollen Ausblick auf den ganzen Hafen bei Sonnenuntergang.