Malta & Gozo - cz. 4 || Teil 4 (12.2017)

Witajcie! W sobotę zwiedziłem wyspę Gozo. Moje wpisy można znaleźć tutaj: część 1, część 2, część 3. W niedzielę byłam już na Malcie i chciałbym Wam o tym opowiedzieć. Rozpocząłam dzień od małego śniadania w hotelu Murella Living. O godzinie 8 rano mój kierowca czekał na mnie i zabrał mnie do terminalu promowego w Mgarr. Tam wsiadłam na prom na Maltę. Przejazd trwał bardzo krótko (25 minut), ponieważ jest to tylko 6 km. Z promu można było zobaczyć małą wyspę Comino, na której mieszkają tylko 2 osoby. Tam znajduje się też Błękitna Laguna, która ponoć jest przepiękna.

Hallo! Am Samstag habe ich die Insel Gozo erkundet. Meine Beiträge dazu findet ihr hier: Teil 1, Teil 2, Teil 3. Am Sonntag war ich schon auf Malta und darüber möchte ich euch heute erzählen.
Den Tag habe ich im Hotel Murella Living mit einem kleinen Frühstück begonnen. Um 8 Uhr wartete mein Fahrer auf mich und er brachte mich zum Fährhafen nach Mgarr. Dort bin ich mit der Fähre nach Malta gefahren. Es ging sehr schnell (25 Minuten), da es nur 6 km Entfernung sind. Von der Fähre aus konnte man sehr gut die kleine Insel Comino sehen, auf der nur noch 2 Menschen wohnen. Dort gibt es aber die Blaue Lagune, die wunderschön sein solle.

































W porcie Cirkewwa czekał na mnie mój drugi przewodnik. Potem pojechaliśmy do Popeye Village. Jest to miasto kulisów, którego budowę zlecił reżyser Robert Altman w 1979 roku do filmu "Popeye" z Robinem Williamsem. To miejsce znajduje się w północno-zachodniej części wyspy Malta. Wykończenie 19 drewnianych domów, ścieżek i urządzeń portowych trwało 7 miesięcy. Po nagraniach filmu wszystko zostało zachowane i rozbudowane. Obecnie jest to wykorzystywany jako park rekreacyjny dla rodzin i dzieci. Jest czynny codziennie i oferuje nie tylko charakterystyczne domy, ale także pokazy i wycieczki statkiem po Zatoce Anchor Bay. W niektórych domach eksponowane są różne rekwizyty z filmu. W kinie, z około 40 miejscami, pokazywany jest specjalny film, który informuje zwiedzających o scenerii i planie filmowym. Latem rodzice mogą nawet leżeć na plaży, ponieważ wszystkie dzieci otrzymują opiekę od pracowników parku. W całej "wiosce" jest także bezpłatny dostęp do Wi-Fi, a poza tym można sobie wygodnie usiąść w przyjemnej kawiarni na wodzie.

Im Fahrterminal Cirkewwa erwartete mich mein anderer Reiseführer. Dann sind wir zum Popeye Village gefahren. Es ist eine Kulissenstadt, die der Regisseur Robert Altman 1979 für den Film "Popeye – Der Seemann mit dem harten Schlag" mit Robin Williams aufbauen ließ. Der Ort befindet sich im Nordwesten der Insel Malta. Es dauerte etwa sieben Monate, bis der Ort mit 19 Holzhäusern, Wegen und Hafenanlagen fertiggestellt war. Der Ort blieb nach dem Filmdreh erhalten und wurde ausgebaut. Er wird heute als ein Vegnügungspark für Familien und Kinder genutzt. Er ist täglich geöffnet und bietet neben den charakteristischen Häusern auch Shows und Bootstouren auf der Anchor Bay. In einigen Häusern sind verschiedene Requisiten des Films ausgestellt. Im Kino mit etwa 40 Sitzplätzen in der Ortsmitte informiert ein Film die Besucher über den Kulissenbau und den Filmdreh. Im Sommer können die Eltern sogar am Strand liegen, da alle Kinder eine verlässliche Betreuung bekommen. In dem ganzen Park hat man auch freies WLAN und kann sich auch gemütlich in einem schönen Café am Wasser hinsetzen.




























































Z parku rozrywki pojechaliśmy do Rabatu i Mdiny. Po drodze zatrzymaliśmy się w Iż-Żebbiegħ, ponieważ odbywało się tam spotkanie tzw. oldtimer czyli samochodów klasyków, których ja jestem wielką fanką. Wiecie, że na Malcie indywidualne tablice rejestracyjne kosztują około 1500 Euro? W tej miejscowości nie tylko obejrzeliśmy przy okazji te samochody, ale także świątynie Skorby.

Aus dem Freizeitpark sind wir nach Rabat und Mdina gefahren. Auf dem Weg haben wir ein Zwischenstopp in Iż-Żebbiegħ gemacht, da dort ein Oldtimertreffen stattfand und ich ein großer Fan von Oldtimern bin. Habt ihr das gewusst, dass auf Malta ein Wunschkennzeichen ca. 1500 € kostet? In diesem Ort haben wir uns nicht nur die Autos, sondern auch die Tempel von Skorba angeschaut.




















W końcu dotarliśmy do Rabatu, gdzie spróbowałam wspaniałej przekąski w lokalu Is-Serkin. Pastizzi to najpopularniejsza na Malcie "przekąska narodowa" - chrupiące ciasto francuskie z nadzieniem z sera ricotta lub grochu.

Danach sind wir endlich in Rabat angekommen, wo ich im "Is-Serkin" einen tollen Snack probiert habe. Pastizzi ist Maltas beliebtester "National-Snack" - knusprige Blätterteigtaschen mit einer Füllung aus Ricotta-Käse oder Erbsen.





Po lekkim lunchu miałam okazję odwiedzić pierwszą stolicę Malty, czyli "spokojne miasto" Mdina. Już 200 p.n.e. Rzymianie osiedlili tu ufortyfikowane miasto "Melita" i ogłosili je stolicą wyspy. Od Saracenów miasto te otrzymało około 870 roku nazwę "Mdina", "ta niemowa". 18 000 Turków próbowało zdobyć Mdinę na początku XV wieku; jednak miasto było w stanie wytrzymać atak. W 1530 r. joannici wybrali Mdinę na kwaterę główną, ale wkrótce opuścili miasto na rzecz Birgus - bliskość wody i portu była bardziej strategiczna. Wraz z powstaniem Valletty w 1566 roku Mdina straciła na znaczeniu. Jednak wolne od samochodów miasto, w którym obecnie mieszka zaledwie około 400 osób, nie straciło nic ze swej łaski i spokoju i jest obecnie jedną z atrakcji turystycznych Malty. Szczególnie wieczorami Mdina wita swoich gości wyjątkową atmosferą. W mieście można było także podziwiać fascynujące różowe kwiaty bugenwilli.

Nach dem kleinen Mittagssnack hatte ich die Möglichkeit Maltas erste Hauptstadt, die "stille Stadt" Mdina anzuschauen. Bereits 200 v.Ch. siedelten die Römer hier eine befestigte Stadt mit dem Namen „Melita“ an und erklärten sie zur Hauptstadt der Insel. Von den Sarazenen erhielt die Stadt um 870 den Namen „Mdina“, „Die Schweigsame“. 18 000 Türken versuchten Mdina Anfang des 15. Jahrhunderts einzunehmen; die Stadt konnte dem Angriff jedoch standhalten. Im Jahr 1530 wählten die Johanniter Mdina zu ihrem Hauptquartier, verließen die Stadt aber bald wieder zu Gunsten Birgus – die Nähe zum Wasser und Hafen war strategisch wichtiger. Mit der Errichtung Vallettas ab 1566 verlor Mdina mehr und mehr an Bedeutung. Die autofreie Stadt, in der heute nur ca. 400 Menschen wohnen, hat jedoch nichts von ihrer Anmut und Ruhe verloren und zählt heute zu den touristischen Höhepunkten Maltas. Besonders in den Abendstunden empfängt Mdina ihre Besucher mit einer ganz besonders stimmungsvollen Atmosphäre. In der Stadt konnte man auch die faszienierenden pinken Blumen der Bougainvillea bestaunen.





































W Mdinie odwiedziliśmy Muzeum Historyczne "Palazzo Falson". Tam mieszkał artysta, kolekcjoner sztuki i filantrop kapitan Olof Fredrick Gollcher (O.B.E.), który nabył Palazzo w 1938 roku. Audioprzewodnik pomógł mi zwiedzić to muzeum i przybliżył sposób życia dawnych właścicieli. Jednym z najważniejszych obrazów w tej kolekcji jest Lucretia Stabbing namalowana przez Mattia Preti. Widok z tarasu na dachu muzeum na całą Maltę i zabytkowe budynki również są niesamowite.

In Mdina haben wir das "Historic House Museum" Palazzo Falson besichtigt. Dort lebte der Künstler, Kunstsammler und Philanthrop Captain Olof Fredrick Gollcher (O.B.E.), der den Palazzo 1938 erworben hatte. Multimedial wird man mit einem Audioguide durch das wunderbare Objekt begleitet und kriegt ein sehr gutes Bild über die Lebensweise der ehemaligen Eigentümer. Eines der wichtigsten Gemälde in dieser Sammlung ist Lucretia Stabbing selbst von Mattia Preti. Der Blick von der Dachterrasse des Museums über ganz Malta und die historischen Bauten war auch ein wundervolles Erlebnis.






















































































Z Mdiny udaliśmy się na krótki spacer do Domus Romana w Rabacie. Mozaiki podłogowe "Domvs Romana" zostały odkryte w 1881 roku i należą do pozostałości wspaniałej kamienicy z czasów rzymskich. Wyjątkowe detale architektoniczne zostały odrestaurowane, a budynek utworzony w celu ochrony mozaiki. Możemy znaleźć tam również różne lampy naftowe, figury i oraz buteleczki, które służyły do przechowywania...łez!

Aus Mdina haben wir einen kleinen Spaziergang zum Domus Romana in Rabat gemacht. Die Mosaikböden des “Domvs Romana” wurden im Jahr 1881 entdeckt und gehören zu den Überresten eines prächtigen Stadthauses aus der römischen Zeit. Außergewöhnliche architektonische Details dieser Stätte wurden restauriert und zum Schutz der Mosaike ein Gebäude errichtet. Dort gibt es auch verschiedene Öllampen, Figuren sowie Tränenbehälter.



































Potem trochę padało. Mimo to udaliśmy się do katakumb św. Pawła, które pochodzą z III wieku i stanowią najwcześniejsze ślady archeologiczne chrześcijaństwa na Malcie. Najpierw obejrzałam małą wystawę, potem krótki film, a następnie zeszliśmy pod ziemię. W katakumbach znajdziemy między innymi tak zwane stoły Agape. Po pochowaniu zwłok krewni zajmowali miejsca przy okrągłym stole i wspólnie przygotowali posiłek pogrzebowy "Agape", oznaczający "kochającą wspólnotę".

Danach hat es ein bisschen geregnet. Trotzdem sind wir zu den St Paul's Katakomben gelaufen, die auf das 3. Jhdt. n.Chr. zurückdatiert wurden und die frühesten archäologischen Spuren des Christentums in Malta repräsentieren. Erstmal gab es eine kleine Ausstellung, einen Film und dann konnten wir unter die Erde laufen. In den Katakomben findet man unter anderem so genannte Agapetische. Nach der Beerdigung der Leiche, nahmen die Hinterbliebenen an einem runden Tisch Platz und aßen gemeinsam ein Totenmahl, das "Agape" hieß und "liebendes Miteinander" bedeutet.































Po wizycie w katakumbach poszliśmy na obiad w restauracji Palazzo Bottegin Xara w Rabacie, gdzie skosztowałam zupy jarzynowej i makaronu z piersią z kurczaka i grzybami oraz pysznego deseru.

Nach der Besichtigung der Katakomben war ich zum Abendessen im Restaurant Palazzo Bottegin Xara in Rabat, in dem ich eine Gemüsesuppe und Pasta mit Hähnchenbrust und Champignons, sowie einen leckeren Nachtisch gekostet habe.


























Ostatecznie zabrano mnie do hotelu Palazzo Consiglia, gdzie zostałam przemiło przyjęta. Mój pokój nazywał się "Religiosa" i był naprawdę duży, przestronny, ładny i wygodny. Po prostu fantastyczny!

Abschließend bin ich zum Hotel Palazzo Consiglia gebracht worden, wo ich sehr lieb empfangen wurde. Mein Zimmer hieß "Religiosa" und war wirklich groß, schön und bequem. Traumhaft!
















Późnym wieczorem byłam jeszcze w centrum Valletty i obejrzałam piękne świąteczne iluminacje przy ulicy Republiki. To było zapierało wręcz dech w piersiach!

Spätabends war ich noch in der Stadtmitte von Valletta und habe mir die schöne Weihnachtsbeleuchtung in der Republikstraße angeschaut. Es war atemberaubend!