Malta & Gozo - cz. 2 || Teil 2 (12.2017)

Witajcie! Po tym jak opisałam Wam mój pierwszy dzień na Malcie i jej siostrzanej wyspie Gozo, chciałabym przybliżyć Wam pierwszą część mojej soboty na Gozo. W tym dniu zwiedzałam całą wyspę. Leży ona ok. 6 km od Malty. Na ok. 67 km² żyje ok. 27 000 ludzi. Jak na Malcie przypada 1100 mieszkańców na metr kwadratowy, tak na Gozo tylko 400. Wyspa jest naprawdę zielona i malownicza, przede wszystkim w grudniu, ponieważ latem tam w ogóle nie pada, a zimą dość dużo. Dlatego też kiedy u nas wszystko jest szare i białe, tam kwitną wszystkie kwiaty i drzewa. To wygląda przepięknie i taką zimę jak w regionie Morza Środkowego przy 15 stopniach Celsjusza można sobie tylko wymarzyć.

Hallo! Nachdem ich euch meinen ersten Tag auf Malta und Maltas Schwesterinsel Gozo beschrieben habe, möchte ich euch die erste Hälfte meines Samstages auf Gozo näher bringen. An dem Tag habe ich eine große Tour durch die Insel Gozo gemacht. Die Insel liegt ca. 6 km von Malta entfernt. Auf rund 67 km² leben ca. 27 000 Menschen. Wie auf Malta etwa 1100 Menschen auf einem Quadratkilometer leben, so auf Gozo nur 400. Die Insel ist wirklich grün und verträumt, vor allem im Dezember, da es dort im Sommer gar nicht regnet und im Winter ziemlich viel. Deswegen wenn bei uns alles grau und weiß ist, blühen dort alle Blumen und Bäume. Es sieht wunderbar aus und solch einen Winter wie in der Mittelmeerregion bei ca. 15 Grad kann man sich nur wünschen.



Ten dzień zaczęłam śniadaniem w hotelu. Bardzo mi się podobało, że dostaje się tam dzbaneczek gorącej kawy i koszyczek ze świeżym pieczywem na stół.

Den Tag habe ich mit einem kleinen Frühstück im Hotel begonnen. Es hat mir sehr gefallen, dass man dort eine schöne Kaffeekanne und ein Körbchen mit frischen Brötchen auf den Tisch bekommt.




W tym dniu pogoda niestety nie dopisywała, ponieważ w większości padało, ale mimo wszystko poznawanie Gozo sprawiało mi radość. Po śniadaniu czekała na mnie moja przewodniczka i mój kierowca i wspólnie pojechaliśmy do historycznych panwi solnych przy plaży Xwejni. Na miejscu zostaliśmy przywitani przez panią Josephine Cini, której rodzina produkuje sól od ponad pięciu pokoleń. Utworzono tam ponad 300 naturalnych basenów morskich, wszystko jest nadal robione ręcznie, a sól jest używana tylko jako sól kuchenna, ponieważ zawiera dużo minerałów, więc byłoby szkoda używać jej jako soli do kąpieli.

Das Wetter war an dem Tag leider nicht so gut, da es überwiegend geregnet hat, aber trotzdem hat es mir Spaß gemacht, Gozo zu erkunden. Nach dem Frühstück wartete meine Reiseführerin mit dem Fahrer aus Gozo auf mich und wir sind gemeinsam zu den historischen Salzpfannen von Xwejni gefahren. Vor Ort erwartete uns Frau Josephine Cini, deren Familie seit mehr als fünf Generationen die Salzgewinnung betreibt. Dort wurden über 300 natürliche Meeresbecken angelegt, alles wird noch eigenhändig gemacht und das Salz wird nur als Kochsalz benutzt, da es sehr viele Mineralien beinhaltet, so dass es schade wäre, es als Badesalz zu benutzen.
























Następnie w naszym programie zwiedzania była wizyta w kościele pielgrzymkowym Ta' Pinu. Pod koniec XIX wieku istniała tylko mała kaplica, w której często przebywała młoda Karmela Grima i jej przyjaciel Francesco Portelli. Niezależnie od siebie obaj podobno słyszeli głos Maryi Dziewicy, a chorobę matki Portelliego podobno wyleczył cud. Kaplica wkrótce stała się jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc pielgrzymek na Malcie i Gozo. Wielu pielgrzymów przybywa do tej wielkiej bazyliki poświęconej w 1932 r. Podczas wizyty pasterskiej na Malcie papież Jan Paweł II także odwiedził Ta' Pinu i dodał do portretu Maryi 5 złotych gwiazd. Papież Benedykt XVI poświęcił Złotą Różę Maryjnemu Sanktuarium w dniu 18 kwietnia 2010 r. z okazji swojej wyprawy na Maltę. Gdy wchodzi się do bocznych pomieszczeń, można dostrzec setki bardzo osobistych listów z podziękowaniami, a także różnego rodzaju protez, kul i gipsu. W kościele jest też mały sklepik, w którym kupiłam różaniec i bransoletkę.

Als Nächstes stand auf unserem Programm ein Besuch der Wallfahrtskirche Ta' Pinu. Ende des 19. Jahrhunderts befand sich hier lediglich eine kleine Kapelle, wo sich die junge Karmela Grima und ihr Freund Francesco Portelli oft aufhielten. Beide sollen dort unabhängig voneinander die Stimme der Jungfrau Maria gehört haben; Portellis kranke Mutter soll zudem durch ein Wunder geheilt worden sein. Aus der einsamen Kapelle wurde bald eine der am meist besuchten Wallfahrtsorte auf Malta und Gozo. Viele Pilger kommen in die 1932 geweihte, riesige Basilika und hinterlassen aus Dankbarkeit Votivgaben. Bei seinem Pastoralbesuch auf Malta besuchte Papst Johannes Paul II. auch Ta' Pinu und fügte fünf goldene Sterne dem Bildnis hinzu. Papst Benedikt XVI. widmete dem Marienheiligtum anlässlich seiner Maltareise am 18. April 2010 die Goldene Rose. Wenn man die Nebenräume betritt, erblickt man hunderte von teils sehr persönlichen Bitt- und Dankesschreiben sowie alle möglichen Gipsbeine, Krücken und Gips-Korsetts. In der Wallfahrtskirche gibt es auch ein kleines Geschäft, in dem ich mir einen Rosenkranz und einen Armband gekauft habe.






























Po zwiedzaniu kościoła pojechaliśmy do Dwejry. Tam znajdowało się do marca 2017 r. słynne Lazurowe Okno (most skalny), które zostało zniszczone przez sztorm i wpadło do morza. Mimo wszystko było to wspaniałe uczucie, przespacerować się po skałach i widzieć muszle i kości, które od wielu lat w nich tkwią.


Nach dem Kirchenbesuch sind wir nach Dwejra gefahren. Dort befand sich bis März 2017 der bekannte Felsen "Azure Window", der durch starken Sturm zusammenbrach und im Meer versank. Trotzdem war es schön auf dem Felsen zu laufen und Muscheln sowie Knochen zu bestaunen, die in den Felsen stecken.
























Mi najbardziej wpadła w oko morska jaskinia "Blue Hole", ponieważ woda tam miała wyjątkowy kolor. Podobno jest to jedno z najbardziej lubianych miejsc do nurkowania na maltańskich wyspach.

Mir ist aber das "Blue Hole" vor dem Azure Window besonders ins Auge gefallen, da das Wasser dort eine schöne Farbe hat. Es sollte auch einer der beliebtesten Tauch-Sports der Maltesischen Inseln sein.












Później pojechaliśmy do tzw. Calypso's Cave. Według sagi Homera, Odyseusz był trzymany przez nimfę przez siedem lat w tej obecnie niedostępnej jaskini. Chociaż jaskinia była zamknięta, bardzo podobał mi się zapierający dech w piersiach widok na słynną piaszczystą plażę Gozo - Ramla il-Ħamra. I przez chwilę można było też ujrzeć słońce!

Dann ging es zu der so genannten Calypso's Cave. In dieser - heutzutage gesperrten - Höhle soll laut Homers Sage Odysseus von einer Nymphe sieben Jahre lang auf Gozo festgehalten worden sein. Obwohl die Höhle gesperrt war, hat mir der atemberaubende Ausblick auf Gozos berümte Sandstrand Ramla il-Ħamra sehr gefallen. Und die Sonne war auch kurz zu sehen!























Kolejno pojechaliśmy do Xaghry, aby odwiedzić kompleks świątynny Ġgantija. Ten prehistoryczny megalityczny kompleks świątynny powstał w latach 3200-3600 p.n.e. i jest uważany za jedną z najstarszych wolnostojących budowli na świecie, jak również jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zanim do niego poszliśmy, moja przewodniczka pokazała mi małą wystawę. Udało mi się dowiedzieć, w jaki sposób budowano takie świątynie i gdzie umieszczano najświętsze miejsca. W wielu megalitycznych świątyniach Wysp Maltańskich znaleziono małe, okrągłe figurki kobiet z kamienia. Mówi się, że świątynie mogły służyć jako miejsca dla kultu bóstw żeńskich i płodności. Byłam szczególnie zaskoczona, że ten kompleks jest nawet starszy niż piramidy, a ludzie, którzy go zbudowali, wyemigrowali na Gozo i mieli tylko około 1,5 m wzrostu! W tym okresie posiadali oni nawet biżuterię, która jest podobna do tej, która w dzisiejszych czasach jest popularna. W drodze do świątyni widzieliśmy nie tylko żonkile, ale także drzewa granatu i migdałów.

Als Nächstes sind wir nach Xaghra gefahren, um die Ġgantija Tempelanlage zu besichtigen. Diese prähistorische Megalith-Tempelanlage, deren Errichtung man auf zwischen 3200 und 3600 v.Chr. datiert, gilt als eine der ältesten, freistehenden Strukturen der Welt und ist UNESCO-Welterbestätte. Bevor wir zu dem Tempelkomplex gelaufen sind, hat mich meine Reiseführerin durch eine kleine Ausstellung geführt. Ich konnte dort erfahren, wie eine Tempelanlage gebaut wurde und wo das Allerheiligste plaziert wurde. In vielen Megalith-Tempelanlagen der Maltesischen Inseln fand man kleine, füllige Frauenstatuen aus Stein. Man sagt, dass die Tempel als Kultstätten zur Verehrung weiblicher Gottheiten und der Fruchtbarkeit dienen könnte. Mich hat es besonders gewundert, dass die Tempelanlage sogar älter als die Pyramiden ist und die Menschen, die es damals bauten, sind nach Gozo zugewandert und waren nur ca. 1,5 Meter groß! Sie hatten damals auch Schmuck, der sehr ähnlich zu dem jetzigen Schmuck ist. Auf dem Weg zum Tempel haben wir nicht nur Narzissen, sondern auch Granatapfel- und Mandelbäume gesehen.























































Przy tym kompleksie świątynnym odwiedziliśmy lokalny sklep, w którym od bardzo miłych Francuzów można było kupić wyroby rękodzielnicze i dzianinowe, a także pamiątki. Tam nabyłam moją nową chustę, która założyłam później tego samego dnia.

Bei der Tempelanlage haben wir ein lokales Geschäft besucht, wo man von sehr netten Franzosen handgemachte und gestrickte Sachen, sowie auch Souvenirs kaufen konnte. Dort habe ich mein neues Tuch erworben, dass ich noch später an dem Tag getragen habe.




Następnie pojechaliśmy do stolicy Gozo czyli Rabat (Victoria). Miasto zostało nazwane Victoria w 1887 roku na cześć królowej Wiktorii. W centrum miasta widzieliśmy w VIII wieku przez Arabów po raz pierwszy ufortyfikowaną cytadelę i imponujące mury twierdzy. To punkt orientacyjny Wiktorii. Na placu katedralnym cytadeli znajduje się także pomnik papieża Jana Pawła II.

Nachher sind wir zur Gozos Hauptstadt Rabat (Victoria) gefahren. Den Namen Victoria erhielt die Stadt im Jahr 1887 zu Ehren von Queen Victoria. In der Mitte der Stadt hatten wir die im 8. Jhdt. n. Chr. von den Arabern erstmalig befestigte Zitadelle und ihre beeindruckende Festungsmauer vor den Augen. Sie ist das Wahrzeichen Victorias. Im Domplatz der Zitadelle befindet sich auch eine Statue von Papst Johannes Paul II.


























W samej cytadeli zdecydowałyśmy się na obiad do restauracji Ta' Rikardu. Tamtejsze produkty pochodzą z własnego gospodarstwa, więc między innymi domowy ser był wyjątkowo smaczny! Jako przystawkę pojawił się typowy "maltański talerz", czyli zimny talerz lokalnych potraw, takich jak znany mus z fasoli o nazwie "Bigilla", aromatyczna "jbejna" (owczy lub kozi ser) i inne przysmaki. Dostaliśmy też miękki chleb maltański. Jako danie główne spróbowałem ravioli z nadzieniem z ricotty i sosem pomidorowym. Na deser były słynne maltańskie pierścienie miodowe i tzw. turecki miód. W restauracji panuje wyjątkowa atmosfera. Poza tym znajdują się tam pomieszczenia na 1. i 2. piętrze oraz taras ze wspaniałym widokiem na miasto.

Direkt in der Zitadelle waren wir zum Mittagessen im Restaurant Ta' Rikardu. Die Produkte kommen aus der eigenen Farm und so war unter anderem besonders, der selbstgemachte Käse äußerst geschmackvoll! Als Vorspeise gab es die typische „Maltese Platter“, eine kalte Platte aus einheimischen Gerichten, wie dem bekannten Bohnenmousse mit dem Namen „Bigilla“, dem geschmacksintensiven „Ġbejna“ (ein Schafs- oder Ziegenkäse) und weiteren Leckereien. Dazu haben wir das weiche maltesische Brot bekommen. Als Hauptgang habe ich Ravioli mit Ricotta-Käse-Füllung und Tomatensoße probiert. Zum Nachtisch gab es die auf Malta berühmten Honigringe und und den s.g. türkischen Honig. Das Lokal hat eine besondere Atmosphäre, so auch die Räume im 1. und 2. Stock und eine Terrasse mit einem herrlichen Ausblick auf die Stadt.















Potem udałyśmy się na krótki spacer ulicami Victorii. Na ulicach można kupić dużo owoców i warzyw, np. truskawki lub dynie, które rosną na Malcie 9 miesięcy w roku. W Boże Narodzenie na Malcie i Gozo nie pada śnieg. Mimo to domy są bardzo starannie udekorowane. Zachwyciło mnie również szczególne uwielbienie Maryi przez mieszkańców, które było widoczne na wielu obrazkach i rzeźbach przy drzwiach.

Dann sind wir noch kurz in Victoria spazieren gegangen. Auf den Straßen kann man ganz viel Obst und Gemüse kaufen, z.B. Erdbeeren oder Kürbisse, die auf Malta 9 Monate im Jahr geernt werden.
An Weihnachten auf Malta und Gozo schneit es nicht. Trotzdem werden die Häuser sehr mühsam dekoriert. Was mir auch ins Auge fiel, war die Verehrung von Maria, die auf Bildern und Skulpturen vor vielen Haustüren zu sehen war.



























Po drodze kupiłam kilka magnesów. Następnie pojechaliśmy do hotelu w Marsalforn. Wtedy też mogłam podziwiać tę miejscowość przy dziennym świetle.

Auf dem Weg habe ich ein paar Magneten gekauft und wir sind wieder nach Marsalforn ins Hotel gefahren. Das Dorf konnte ich jetzt bei Licht bestaunen.









Celem mojej podróży była wizyta w wiosce betlejemskiej "Bethlehem f'Ghajnsielem", dlatego też po południu się tam wybrałam, ale o tym opowiem Wam w następnym poście.

Ziel meiner Reise war ein Besuch im Krippendorf "Bethlehem f'Ghajnsielem", deshalb sind wir nachmittags hin gefahren, aber das findet ihr in meinem nächsten Blogbeitrag.